Przystanek Relacja Katarzyna Kalinowska

5 days 12 hours ago

Kojarzycie bajkę "Pomysłowy Dobromir"?

Pamiętam, że za każdym razem, gdy Dobromir wpadał na jakis pomysł, to nad jego głową pojawiała się świecąca żaróweczka
(dzięki @Robert Adamczyk już wiem, że to była jednak kuleczka🙂)

I mam poczucie, że w mojej głowie rozbłysła nie tyle żaróweczka, co latarnia😉, kiedy po raz pierwszy sobie uświadomiłam, że nie jest moim zadaniem usuwanie emocji z życia dziecka.

Wcześniej żyłam w przekonaniu, że:

gdy dziecko się smuci, to muszę je pocieszać,
gdy się złości, to muszę je uspokoić,
gdy się niepokoi, to muszę je przekonywać, że nie ma się czego bać, gdy tęskni, to powinnam zapewniać, że czas szybko minie.

A gdy mimo różnych strategii, dziecko nadal przeżywało te emocje, to czułam, że nie daję rady, nie ogarniam, nie umiem wyregulować własnego dziecka.

Dlaczego?

Bo ono dalej te emocje ma, a powinno nie mieć, powinno być spokojne! Przecież chyba w końcu taki jest cel tej regulacji?

Im bardziej skupiałam się, by trudne emocje juz sobie poszły, a na buzi córki zagościł uśmiech, tym więcej napięcia buzowało między nami.

Teraz wiem, że te emocje przychodziły z wiadomościami o stanie, w jakim jest moja córka.
Te emocje były jak posłaniec z cennym listem, w którym są wskazówki, co może jej pomóc.

A co ja robiłam?

Dawałam posłańcowi z liścia i trzaskałam mu drzwiami przed nosem albo udawałam, że odbiorcy nie ma w domu.

Tak wyobrażałam sobie skuteczne opiekowanie się emocjami- szybkie pozbycie się tego, co trudne.

A to trudne chciało być zobaczone i zaopiekowane, a nie pospiesznie usuwane.

Wsparcie dziecka w regulacji emocji nie polega na tym, żeby dziecko umiało się uspokoić.

To wsparcie to pokazywanie dziecku, że emocje są potrzebne i uczenie go odczytywania wiadomosci, z którymi emocje do nas przychodzą i odpowiadaniana nie.

Bo dopiero wtedy, gdy odczytamy od tych emocjonalnych posłańców list i na niego odpowiemy, oni mogą ze spokojem odejść spod naszych drzwi.
Nie wcześniej.

Przystanek Relacja Katarzyna Kalinowska

1 week 3 days ago

"Widzę Cię"

w bezradności, płaczu, wzdychaniu, zaciskaniu zębów, zmęczeniu, wzruszeniu, ekscytacji, zaprzeczaniu, że nic się nie dzieje

"Wierzę Ci"

gdy mówisz, że to boli i jest trudno, gdy mówisz, że masz wszystkiego dość i jesteś wkurwiona

"Jestem z Tobą"

choć często nie wiem, co powiedzieć, nie mam pomysłu, co zrobić, a Twoje emocje dotykają głeboko mojego serca

"Jestem obok, jeśli będziesz potrzebować"

daję znać, bo szanuję, że na teraz potrzebujesz czegoś innego niż mojej obecności

"Jak to jest dla Ciebie?"

pytam, bo Twoja perspektywa jest dla mnie ważna i może być inna niż moja, bo chcę zrozumieć

"Czy usłyszałam Cię tak, jak tego potrzebowałaś/potrzebowałeś?"

sprawdzam, bo chcę Cię naprawdę usłyszeć, a nie tylko odpowiedzieć własnym myślom

"Opowiesz mi o tym więcej?"

proszę, gdy chcę zobaczyć pełniejszy obrazek i z uważnością nasłuchuję czy chcesz mnie zaprosić do siebie, bo możesz nie chcieć

Tyle wystarczy.
Takie prezenty chcę dawać.
I dostawać❤

Przystanek Relacja Katarzyna Kalinowska

1 week 3 days ago

Basia Rysuje stworzyła już notatki do lekcji Gosia Stańczyk , ja upiększam grafiki do postów na grupę i odliczam dni do startu kursu o wysoko wrażliwych dzieciach.

Do końca dnia macie szansę zapisać się na kurs w obniżonej cenie.

Chodźcie, razem raźniej się rozwijać😊

Przystanek Relacja Katarzyna Kalinowska

1 week 6 days ago

To jeszcze ja☺

Miałam podzielić się jutro, ale radość mnie rozsadza😍

Zresztą ten projekt, a raczej to, że jego premierę przekładałam z dziewczynami trzy razy ze względu na to, że nie można mieć wszystkiego jednocześnie😉, idealnie wpisuje się w przesłanie ostatniego posta.

Dopiero zaczynamy, ale już dziś zapraszam Was z serca do obserwowania profilu Blisko Nauczyciela, gdzie z czułością będziemy wspierać tych, którzy towarzyszą naszym dzieciom w żłobkach i przedszkolach❤

Przystanek Relacja Katarzyna Kalinowska

1 week 6 days ago

"Ogarnij się"
"Wszystko jest kwestią organizacji"
i moje ulubione "Dla chcącego, nic trudnego"

Latami naginałam siebie i relacje z bliskimi w imię kiepsko zdefiniowanej produktywności.

Przyjęłam bezrefleksyjnie, że muszę wpasować się obrazek perfekcyjnie żonglującej codziennością matki, żony i pracownicy.

Przyjęłam bezrefleksyjnie, że wszystkie kobiety ogarniają równolegle życiowe role, a już zwłaszcza te, które znam z sm.

Przyjęłam bezrefleksyjnie, że powodem do dumy jest robienie kilku rzeczy jednocześnie, zapełnianie kalendarza do oporu i przyjmowanie jak leci wszystkich propozycji.

Na refleksję w tym kołowrotku brakowało czasu.
Bałam się, że gdy się zatrzymam, to padnę i nie wstanę.
Nic w życiu nie osiągnę. Wszystko mnie ominie.
Bo kiedy, jeśli nie teraz?

Przecież to się wszystko da pogodzić, i pracę na dwóch etatach i dziecko i studia i randki z mężem.

Dlatego na wszelki wypadek zapieprzałam, ile sił w nogach.

Trochę mniej spałam.
Trochę częściej bezgłośnie płakałam.
Trochę mniej bawiłam się z dzieckiem.
Trochę częściej kłóciłam się z mężem.
Trochę częściej zawieszałam się w środku rozmowy.
Trochę mniej mnie było w moim życiu.

Któregoś dnia kołowrotek się zatrzymał. Nie ja go wyłączyłam.
Moje zajechane ciało włączyło pauzę.

Parę dni się z nim boksowałam i próbowałam siłą znowu zaprząc do kołowrotka.
Nie dało się skubane.

Miałam w końcu chwilę na refleksję.
Popatrzyłam na ten swój obrazek złożony z oczekiwań, niewypowiedzianych przyrzeczeń i symboli sukcesu.

To nie był obrazek, który powiesiłabym na ścianie swojego domu.
To, co się na nim znajdowało, w większości nie było moje.
I wszystkiego tam było za dużo.

Uczę się układać ten obrazek na nowo.
Uczę się sprawdzać, co jest moje, gdzie chcę kierować swoją energię, której nie mam na hektolitry i czemu chcę poświęcać czas, którego z kolei mam tyle, ile każdy z nas.

W nierozpędzaniu się z oczekiwaniami, niewymaganiu od siebie niemożliwego wspiera mnie tekst mojej babci:

"Dziecko, wyżej dupy, nie podskoczysz"

Od kiedy zwolniłam tempo i moja dupa i ja mamy się lepiej.

Czego i Wam życzę❤

📷unsplash/ Nathaniel Sison

Przystanek Relacja Katarzyna Kalinowska

1 week 6 days ago

Daję znać tym z Was, którzy pytają o warsztaty w obszarze złości, że nadarza się okazja, by wspólnie się jej poprzyglądać😉

Zapraszam razem z Pracownia Relacji Skontaktowani

Przystanek Relacja Katarzyna Kalinowska

2 weeks 2 days ago

Zasługiwanie na miłość to gra, w której wszyscy przegrywają.

I starający się, by na nią zasłużyć i ci, którzy ją dawkują, bo nauczyli się, że miłość psuje, daje przyzwolenie na wszystko i sprawia, że ludzie dziczeją i wchodzą innym na głowy.

Nauczyliśmy się zasługiwać na miłość i dawkować ją nie tylko w relacjach, ale też wobec siebie samych.

Ciagle jesteśmy nie dość dobrzy, niewystarczający, wciąż podnosimy poprzeczkę i dokładamy warunków, które potrzeba spełnić, by poczuć, że jesteśmy ok.

Ciągle bliżej nam do tego, by pomyśleć o sobie jako o problemie do naprawienia niż jak mówi @ewelinastepnicka, o cudzie do odkrycia.

Sama długo nie byłam w stanie uśmiechnąć się do własnegoo odbicia w lustrze.
Na samą myśl o tym, że mam powiedzieć do siebie "kocham Cię" robiło mi się słabo. Po pierwszej próbie płakałam skulona na łazienkowej podłodze.
Tyle miejsc we mnie potrzebowało i wciąż potrzebuje ukochania. Bezwarunkowego.

Uczę się nie skąpić sobie miłości.
Nie tylko po to, by otaczać troską poranione miejsca i by w niej ładować swoje baterie.
Nie skąpię sobie miłości, bo im więcej jej w sobie mam, tym łatwiej jest mi dawać ją bezwarunkowo córce.
Tym łatwiej mi zaufać, że to słuszny kierunek w naszej relacji, że dzięki tej miłości moje dziecko wzmacnia się i rozkwita, a nie psuje.

Bezwarunkowej miłości potrzebują nie tylko dzieci.
My dorośli też potrzebujemy w niej odpoczywać.

Przystanek Relacja Katarzyna Kalinowska

2 weeks 4 days ago

W historiach, które sobie opowiadamy kryje się sens naszego życia.

Dlatego i sobie i Wam życzę zrozumienia dla starych historii i czułości w opowiadaniu nowych.

Niech znajdzie się w nich miejsce na to, co się udaje, na to, co działa, co przynosi radość i zachwyca.

Niech smutki, złości i żale dodają kolorów tym historiom, a nie spychają w ciemną otchłań, poza margines opowieści.

Niech miejsce problemów i braków zajmą zasoby.

A miejsce srogiego krytyka nadającego historii ton, zajmie życzliwy i dodający odwagi głos.

Z czułością😘

📷unsplash/Josh Boot

Przystanek Relacja Katarzyna Kalinowska

2 weeks 5 days ago

A ciut wcześniej taka radość☺

Wprost z tanecznych objęć męża wskoczę do auta, by pośród wiejskich dróżek znaleźć to jedno jedyne miejsce z przyzwoitym zasięgiem😉

Do zobaczenia!

Przystanek Relacja Katarzyna Kalinowska

2 weeks 5 days ago

Cieszę się bardzo na ten projekt i z serca zapraszam razem z Gosia Stańczyk


This is a Facebook demo page created by plugin automatically. Please do not delete to make the plugin work properly.